Herman de Man

Aan Herman de Man

Nog klopt in het krimpend polderhart
jouw opstandig bloed, blaast drift storm aan
in boerensloten

staan hoeven star achter hek en grind,
verbergen lust en leed, broeit onder kroos
onrust en verlangen

heerst lucht gestreng over het land,
regent het regen over recht- en onrechtvaardigen;
de grote dingen sparen niemand.

Nog worden mensen tot verhalen
missen we jouw schrijvershand
de diepe deernis met hun lot.

Nog steeds